جهان به زودی شاهد یکی از بزرگترین آثار هنری تمام دوران می شود

حدود ۵۰ سال پس از شروع کار مایکل هایزر بر روی اینستالیشن وسیع خود، این اثر با نام City آماده است تا اولین بازدیدکنندگان اش را پذیرا باشد. تعداد بسیار کمی از افراد منتخب می توانند از مجسمه بزرگ هایزر در صحرای نوادا بازدید کنند، و این اولین باری است که عموم مردم این اثر را در وضعیت کامل آن مشاهده می کنند.

 

اثر مایکل هایزر

اینستالیشن City اثر مایکل هایزر

اما به هر حال City چیست و چگونه می توانید آن را ببینید؟ در زیر راهنمایی هایی برای جدیدترین ساخته او ارائه شده است.

 

_ City دقیقا چیست؟
City با بیش از یک مایل و نیم طول، یکی از بزرگترین آثار هنری در جهان است. هایزر از دهه ۷۰ روی آن کار کرده و در نظر داشته است تا شبیه یک مجموعه شهری عظیم باشد. اما شهری که هایزر در ذهن داشته است، هیچ شباهتی به کلان شهرهای کنونی شهری ندارد. در عوض حالت ماقبل تاریخی آن را به یاد می آورد. فرمی که با اشکال انتزاعی غول پیکر متشکل از ماسه، سیمان و سایر موادی که از صحرای نوادا سربر آورده اند ساخته شده است.

 

_ چگونه می توانیم از آن بازدید کنیم؟
اینجاست که همه چیز پیچیده می شود: رفتن به City ، بر خلاف بسیاری از آثار هایزر، نه آسان است و نه دیدن آن ارزان. می‌توانید با ارسال ایمیل به بنیاد Triple Aught که اثر هنری را مدیریت می‌کند، درخواست بازدید از شهر را بدهید. در حال حاضر می توانید برای رزرو در بازه زمانی ۲ سپتامبر تا ۱ نوامبر سال جاری درخواست کنید، البته انتظار می رود جزئیات بیشتر به زودی اعلام شود.
این فرایند به اندازه کافی آسان به نظر می رسد، درست است؟ اما خوب، نه کاملا.
نیویورک تایمز گزارش داده که روزانه ۶ رزرو انجام می شود که هر یک با قیمت۱۵۰ دلار ثبت می شوند. ساکنان مناطق نزدیک لینکلن، نای و وایت پلین می توانند به صورت رایگان به آنجا بروند، اگرچه این فرایند فقط برای حدود ۶۰۰۰۰ نفر اعمال می شود. اگر شما یکی از افراد خوش شانسی باشید که فرصت رفتن به آنجا را به دست می‌آورید، پیاده‌روی زیادی در انتظار شماست، زیرا طبق گزارش‌ها هیچ نیمکتی در آنجا وجود ندارد.

_City کجاست؟
این تا حدودی یک راز است. طبق گزارش تایمز، بازدیدکنندگان City در شهر “نزدیک” آلامو در نوادا، سوار می شوند. و پس از آن در محل اینستالیشن پیاده می شوند، و اجازه دارند برای چند ساعت از آن بازدید کنند. فراتر از آن، هنوز اطلاعات رسمی در مورد مکان بزرگترین اثر هنری هایزر اندک است.
اما برخی جزئیات غیر رسمی در مورد City منتشر شده که فقط توسط Google Map ارائه شده است. یک کارمند تیزبین موزه با نام برایان هیلی، در توییتر اشاره کرده که برای مدت کوتاهی، Google Maps شهر را در مختصات ۳۸°۰۱’۵۹.۵″ شمالی ۱۱۵°۲۶’۳۷.۰″W فهرست کرده اما سپس، به طور مرموزی به کلی ناپدید شده است. اگر آن مختصات را در Google Maps جستجو کنید، همچنان می‌توانید از طریق نمای ماهواره‌ای، اثر هایزر را در نمای بیابانی ببینید، جایی که مانند یک ناهنجاری جغرافیایی به نظر می‌رسد.

 

_مایکل هایزر کیست و چه اقدامی انجام داده است؟
شاید تا به حال تعجب کرده باشید که چرا کسی باید تمایلی برای ساختن اثری با یک مایل و نیم طول داشته باشد، اما هایزر سال ها در ساختن آثار با مقیاس بزرگ کار می کرده و برخی از قطعات مهم جنبش لندآرت دهه ۷۰ را نیز خلق کرده است. لند آرت، که گاهی به عنوان آثار زمین محور شناخته می شود، از جنبش های هنر مفهومی و مینیمالیستی نشأت گرفته و نشان دهنده تلاش سفیران آن برای ادغام کامل هنر با طبیعت بوده است. مانند آثار همکاران فقیدش رابرت اسمیتسون، والتر دی ماریا و نانسی هولت، هنر هایزر اغلب شکل فرم‌های مینیمالیستی را به خود می‌گیرد که در محیط‌های دورافتاده و غالباً خشک ظاهر می‌شوند.
البته گاهی اوقات آثار هایزر در موزه ها و گالری ها نیز به نمایش درآمده است؛ به عنوان مثال در Dia:Beacon  نیویورک، که مالک چیدمان North, East, South, West (۱۹۶۷/۲۰۰۲) است. اثری که با چهار سوراخ که در کف گالری حفر شده، و دو تای آنها دقیقاً مربع های برش خورده است. اما هایزر بیشتر به دلیل نوآوری های مستمر خود در چشم اندازهای آمریکایی شناخته می شود، از جمله آنها می توان به اثر Double Negative (1969) اشاره کرد که شامل حفر یک خندق در دره موآپا، نزدیک اورتون، نوادا بود.

 

 

هایزر از مواد طبیعی مانند سنگ های غول پیکر و شن و ماسه استفاده کرده و آنها را با استفاده از وسایل صنعتی می سازد. او یک بار از اثر خود با عنوان چیزی شبیه به «حرفه ساخت و ساز» یاد کرد. پروژه‌های هایزر با ارائه‌ی بزرگ و غالباً حماسی اش، حسی مردانه و قدرتمند را القا می کند. آنها همچنین اغلب دارای یک خصوصیت مرموز هستند و بینندگان را متعجب می کند که چگونه اثر نهایتاً به این شکل درآمده است.

_ City چگونه به وجود آمده است؟
هایزر City را قطعه قطعه و در طول زمان ساخته، اما به دلیل بودجه زیاد مورد نیاز برای حمایت از چنین اثر بزرگی، روند ساخت و ساز کند و پراکنده بوده است. اولین قسمت اثر  Complex One بود که هایزر بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ آن را ساخت. شکلی برجسته با یک سراشیبی متمایل به هرم پلکانی زوسر که هایزر هنگام بازدید از شهر القصر مصر آن را دید.
Complex Two نیز در دهه ۸۰ ساخته شد و ارجاعات بصری هایزر به فرهنگ های باستانی را دنبال کرد. بخش های دیگری از اثر نیز- ۴۵ ، ۹۰ و ۱۸۰ درجه- همینطور است.

_هزینه City چقدر بوده و چه کسی آن را تامین کرده است؟
در مجموع، City برای تولید ۴۰ میلیون دلار هزینه دربرداشت. بنیاد هنر Dia و بنیاد Lannan مبلغ خوبی را برای کمک به تحقق این پروژه اختصاص داده‌اند، اگرچه افراد و مؤسسات بیشتری نیز در طول سال‌ها از آن حمایت کرده‌اند. تا کنون بنیاد Triple Aught،که هایزر آن را برای مدیریت این پروژه راه اندازی کرد، به نظارت بر همه این بودجه ها کمک کرده است. موزه هنر شهر لس آنجلس، موزه هنر آمریکایی Crystal Bridges ، موزه هنر مدرن و موزه Glenstone  نیز این مسئولیت را بر عهده گرفتند که در سال‌های آینده حفاظت از City را تضمین کنند.

 

اثر مایکل هایزر

 

_آیا تاکنون تهدیداتی برای City وجود داشته است؟

بله. در طول سال‌ها، سیاستمداران تلاش هایی را برای گسترش صنایع محلی انجام داده‌اند تا زمینی را که City در آن قرار دارد تغییر دهند. در طول دهه‌های ۷۰ و ۸۰ نیز برخی از سیاستمداران برنامه‌ریزی کرده بودند تا خطوط راه‌آهنی را در آنجا ایجاد کنند که موشک‌های بالستیک را بین سیلوهای مخفی جابجا کنند. این طرح پس از آن که رونالد ریگان، رئیس جمهور وقت، آن را وتو کرد، لغو شد.
سپس در دهه ۲۰۱۰، سناتور نوادا، هری رید، بار دیگر این مکان را نجات داد، آنهم زمانی که موفق شد تا با باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا لابی کند تا از این فضا در برابر تبدیل شدن به یک سایت زباله هسته ای محافظت کند. بر اساس قانون اوباما، ۷۰۰۰۰۰ هکتار از زمین های اطراف City را نمی توان برای استخراج یا حفاری نفت استفاده کرد و خود اثر هنری را نیز نمی توان از بین برد.

_هایزر در مورد City چه گفته است؟
او می‌خواهد City در  طول یک زمان بسیار زیاد ارزش خود را ثابت کند. در سال ۲۰۱۶ نیز طی مصاحبه ای به نیویورکر گفت: «وقتی آن‌ها به اینجا آمدند تا اثر City را به هم بزنند، متوجه شدند که خراب کردن آن بیش از آنچه ارزشش را دارد از آنها انرژی می‌گیرد.»

 

اشتراک گذاری این مطلب